Resultaten enquête: waarom wel/geen aangifte

Hulpverleners in de psychiatrie worden regelmatig slachtoffer van geweld. Deze incidenten worden meestal niet aangegeven bij de politie. De overwegingen voorafgaand aan de beslissing om wel of geen aangifte te doen zijn vaak rationeel. Emoties spelen echter ook een rol. Belangrijk is de invloed van de instelling: het beleid, de collega’s en de leidinggevenden.

Overwegingen om aangifte te doen
In de vragenlijst rapporteerden 1534 hulpverleners het slachtoffer te zijn geworden van in totaal 2648 incidenten. De meeste incidenten, bijna driekwart (n=1853), zijn niet aangegeven of gemeld bij de politie. Het blijkt dat slachtoffers het vaak niet nodig vinden om aangifte te doen (36 %).

Andere voorbeelden van redenen die werden gegeven om geen aangifte te doen:

  • Het incident is intern afgehandeld (365 keer)
  • Niet aan gedacht om aangifte te doen (289 keer)
  • Geweld is een risico van het vak (258 keer)
  • Aangifte doen is zinloos (193 keer)

Bekijk alle redenen en cijfers in Factsheet 2.

Overwegingen om wel aangifte te doen
Van 704 incidenten (27,5%) werd door het slachtoffer aangifte gedaan of melding gemaakt bij de politie. De belangrijkste reden om wel aangifte te doen is omdat de patiënt herhaaldelijk gewelddadig was (57,1%). Ook werd er bijvoorbeeld aangifte gedaan om een grens te stellen (54,9%), om andere collega’s en patiënten te beschermen (43,7%), omdat het het beleid is van de instelling (33,3%) en op advies van de werkgever/leidinggevende (16%).

Bekijk alle redenen en cijfers om wel of geen aangifte te doen in Factsheet 2

Bekijk de resultaten betreffende de omvang, aard en gevolgen van geweldsincidenten
Bekijk wat de strafrechtelijke reactie was na aangifte